غزلی از استاد حسین یغمایی دوست و استاد بزرگوارم

بی وصل توام سود - زیان شد، شده باشد

از دیده من اشک روان شد، شده باشد

در حسرت دیدار تو ای شمع شب افروز

بین ! قامت من همچو کمان شد، شده باشد

آن زلف قشنگی که به حسن تو بیفزود

دل در خم آن زلف نهان شد، شده باشد

رفتی و زنا دیدن آن چهره زیبات

عاشق شده حیران،نگران شد، شده باشد

نالم به شب وروز مدام از غم هجرت

خواهان تو رسوای جهان شد، شده باشد

خون گشت دل از غصه و اندوه فراوان

چون میل تو این بود همان شد ، شده باشد

یغمایی دلداده ز بس منتظرت ماند

صبر از کف او رفت زجان شد، شده باشد

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۳:٠٠ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٩ امرداد ۱۳۸٧

(پست بالا از بکاپ و پشتیبان گیری که پیشتر از وبلاگ pebde.persianblog.ir «پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری در پرشین بلاگ» گرفته شده بود برداشت و در این وبلاگpebde. درج و پست شده است. شوربختانه وبلاگ pebde.persianblog.ir چندبار هک شد و هم اکنون نیز از دسترس خارج شده است)